<TAG1>
scopulus, i
<TAG2>
 <i>m</i> (<i>греч.</i>)<br><b>1)</b> горная вершина, пик (s. summus, qui montibus altis abit <i>VF</i>): s. Mavortis <i>O</i> = Areopagus;<br><b>2)</b> скала, утёс (scopuli et saxa <i>V</i>; ad scopulos allidi <i>Cs</i>): scopuli errantes <i>VF</i> = Symplegades;<br><b>3)</b> чёрствость, жестокость (scopulos et ferrum gestare in corde <i>O</i>);<br><b>4)</b> опасность (in scopulos incidere <i>C</i>);<br><b>5)</b> губитель (voragines scopuli que rei publicae <i>C</i>).
<TAG3>
