<TAG1>
orior, ortus sum, iri
<TAG2>
 (<i>part. fut.</i> oriturus, oriundus) <i>depon.</i><br><b>1)</b> вставать (de nocte <i>L</i>); восходить, появляться (sol oritur <i>O</i>); orta luce <i>Cs</i> на рассвете; sol oriens <i>C etc.</i> восток;<br><b>2)</b> начинаться (Belgae ab extremis Galliae finibus oriuntur <i>Cs</i>): oratio oriens <i>C</i> начало речи;<br><b>3)</b> возникать (bellum oritur <i>C</i>): levi contentione atrox caedes orta (est) <i>T</i> лёгкий спор перерос в жестокую резню || вырастать (e gemma oriens uva <i>C</i>); подниматься (ventus oriens <i>Nep</i>; tempestas, clamor oritur <i>Nep, Cs</i>); вспыхивать (seditio orta est <i>L</i>); исходить (bellum ab Hannibale ortum est <i>L</i>); брать начало, зарождаться (fons in monte oritur <i>PJ</i>); происходить, рождаться (ab <i>или</i> ex aliquo <i>C, Sl etc.</i>): a Catone ortus <i>C</i> потомок Катона; homo a se ortus <i>C</i> человек, добившийся почестей личными заслугами; Corintho ortus <i>O</i> родом из Коринфа; tibi a me nulla orta est injuria <i>Ter</i> я не причинил тебе никакой обиды.
<TAG3>
