<TAG1>
nascor
<TAG2>
 (<i>арх.</i> <b>gnascor</b>), <b>natus sura, nasci</b> <i>depon.</i> [<i>одного корня с</i> gigno]<br><b>1)</b> рождаться, происходить (lex universi est, quae jubet n. et mori <i>PS</i>): qui nascentur ab illis (natis) <i>V</i> отдалённые потомки; n. (in) aliquo signo <i>Pt</i> родиться под каким-л. знаком (звездой); n. aliquo (<i>реже</i> ex, de <i>или</i> ab aliquo) происходить (вести свой род) от кого-л. (aliquo patre <i>C etc.</i>; de stirpe dei <i>O</i>; a principibus <i>T</i>; e Phoebo <i>O</i>; amplissima familia <i>Cs</i>; antiquo genere <i>Nep</i>);<br><b>2)</b> возникать, зарождаться, брать начало, начинаться (Ganges in montibus nascitur <i>PM</i>; a flumine collis nascitur <i>Cs</i>): nascens Nilus <i>Lcn</i> истоки Нила; ita nascetur exordium <i>C</i> таково будет (наше) вступление; omnia domi nascuntur <i>Ap</i> всё производится дома (<i>о натуральном хозяйстве</i>); in sermone nato <i>Su</i> в завязавшейся беседе;<br><b>3)</b> следовать, вытекать (ex hoc nascitur, ut... <i>C</i>);<br><b>4)</b> восходить, появляться: nascens luna <i>H</i> новолуние <i>или</i> восход луны;<br><b>5)</b> вырастать (Graeci nati in litteris <i>C</i>);<br><b>6)</b> находиться (plumbum ibi nascitur <i>Cs</i>); водиться, обитать (in ea silva multae ferae nascuntur <i>PM</i>). — <i>См. тж.</i> natus I-III.
<TAG3>
