<TAG1>
I fulmen, inis
<TAG2>
 <i>n</i> [<i>из</i> *fulgmen <i>от</i> fulgeo]<br><b>1)</b> молния (ictus fulminis <i>C</i>): fulmina jacere (emittere) <i>C</i> метать молнии; minister fulminis <i>H</i> = aquila Jovis; fulmine ici (percuti) <i>C</i> быть поражённым молнией;<br><b>2)</b> сокрушительный удар (fortunae <i>C</i>);<br><b>3)</b> разящая сила (eloquentiae <i>Q</i>); fulmine linguae <i>Sil</i> силой (своего) красноречия || грозная мощь (f. habent in dentibus apri <i>O</i>);<br><b>4)</b> вспышка гнева <i>Pt</i>;<br><b>5)</b> кара (f. justum <i>J</i>);<br><b>6)</b> гроза <i>или</i> герой (belli f. <i>Lcr</i>).
<TAG3>
