<TAG1>
finis, is
<TAG2>
 <i>m</i> (<i>редко</i> <i>C, L, H, V f</i>)<br><b>1)</b> предел, граница, рубеж (ad extremum Galliae finem <i>L</i>; fines agrorum <i>C</i>); край (mundi <i>Fl</i>): ad eum finem <i>Cs</i> до тех пор; quem ad finem? <i>C</i> до каких пор, доколе?; sine ulla fine <i>или</i> nullo (cum) fine <i>O</i> без конца, беспрестанно;<br><b>2)</b> <i>pl.</i> пределы, область, территория (iter facere in fines Santonum <i>Cs</i>; populare alienos fines <i>L</i>): gens finibus maxima <i>Ap</i> народ, населяющий огромную территорию || владения (dominos finibus <i>и</i> ex finibus pellere <i>и</i> expeliere <i>Cs, Dig</i>); <i>abl.</i> fine (<i>или</i> fini) <i>с</i> <i>gen. и abl.</i> до, по: fine genus <i>O</i> по колено; radicibus fini <i>Cato</i> до (самых) корней;<br><b>3)</b> заключение, окончание (finem facere loquendi <i>Cs</i>; ad finem venire <i>L</i>; f. vitae <i>C</i>);<br><b>4)</b> конец, цель, назначение, намерение: ad eum finem <i>T</i> с той (этой) целью; omnes artes habent finem aliquem propositum <i>Q</i> все искусства задаются какой-л. заранее определённой целью;<br><b>5)</b> вершина, верх, высшая степень (f. honorum est consulatus <i>C</i>): f. bonorum <i>C</i> высшее благо;<br><b>6)</b> окончание, исход (discotdiarum <i>C</i>): finem alicui rei afferre <i>C</i> (constituere, imponere <i>T, VF</i>, dare <i>Fl</i>, statuere <i>Ter</i>, facere <i>Sl, Su etc.</i>) положить конец чему-л.;<br><b>7)</b> (<i>тж.</i> f. supremus <i>H</i>) кончина, смерть (f. Neronis <i>T</i>).
<TAG3>
