<TAG1>
ex–orior, ortus sum, iri
<TAG2>
 <i>depon.</i> (<i>формы иногда по 3-му спряж.</i>: <i>imper.</i> exorere <i>Ter</i>; <i>praes. ind.</i> exoritur <i>Lcr, V, O</i>; <i>impf. conjct.</i> exorerentur <i>Lcr, L</i>)<br><b>1)</b> подниматься, восходить (sol exoriens <i>V</i>): exoriente aurora diei <i>Amm</i> когда занялась утренняя заря || появляться (repentinus Sulla exoritur <i>C</i>); показываться, начинаться (exorti dolores <i>Pl</i>; exoriens annus <i>Tib</i>); становиться, делаться (sic exortus est rex Lydiae <i>C</i>);<br><b>2)</b> воспрянуть, оправиться, свободно вздохнуть (ego nunc paulum exorior <i>C</i>);<br><b>3)</b> возникать, проистекать, происходить (fama exoritur de aliqua re <i>и</i> alicujus rei <i>L</i>; honestum, quod ex virtutibus exoritur <i>C</i>): clamor exortus est <i>Sl</i> поднялся крик; exoriare (= exoriaris) aliquis nostris ex ossibus ultor <i>V</i> да восстанет из наших костей некий мститель (<i>слова Дидоны</i>).
<TAG3>
