<TAG1>
con–suesco, suevi, suetum, ere
<TAG2>
<br><b>1)</b> привыкать, иметь привычку (facere aliquid <i>Vr, Cs etc.</i>; alicui rei <i>или</i> ad aliquid <i>PJ, Q etc.</i>): adeo in teneris c. multum est <i>V</i> так велика сила первых (ранних) привычек; aliquid, quo non consuevimus uti <i>Lcr</i> нечто непривычное для нас; c. cum aliquo <i>Ter, Pl</i> сойтись (сблизиться, сдружиться) с кем-л. || <i>pf.</i> consuevi (= soleo) имею обыкновение (consuetus gallus auroram vocare <i>Lcr</i>): quod accidere consuevit <i>C</i> <i>и</i> sicuti fieri consuevit <i>Sl</i> как принято, как обыкновенно делается (бывает);<br><b>2)</b> приучать (vitem largo humori <i>Col</i>): c. juvencum aratro <i>Col</i> приучить молодого быка к плугу.
<TAG3>
