<TAG1>
co–hibeo, bui, bitum, ere
<TAG2>
 [habeo]<br><b>1)</b> содержать, заключать (terra cohibet semen <i>C</i>; c. aliquid in se <i>Lcr, C etc.</i>);<br><b>2)</b> удерживать, сдерживать (crines nodo <i>H</i>; ventos in antris <i>O</i>); задерживать (tempestatibus cohiberi in portibus <i>bAfr</i>); ограничивать, умерять (aedificiorum altitudinem <i>T</i>); укрощать, смирять, обуздывать, подавлять (motus animi, cupiditatem, iracundiam <i>C</i>); обвивать (lacertos auro <i>O</i>): catenae cohibent aliquem <i>O</i> цепи сковывают кого-л.; c. cervos arcu <i>H</i> останавливать оленей луком (<i>т. е.</i> убивать); c. assentionem ab aliqua re <i>C</i> не давать согласия на что-л., не соглашаться с чём-л.; c. bellum <i>L</i> не давать разразиться войне; c. aliquid ab aliqua re <i>C etc.</i> отстранять, отводить что-л. от чего-л.; cohibitus silentio <i>Ap</i> обречённый на молчание;<br><b>3)</b> управлять (provinciae, quae procuratoribus cohibentur <i>T</i>).
<TAG3>
